Elke dag in de regio!
Sector Bouw
Arbeidsomstandigheden in de bouw
Nu de economie aantrekt en werknemers zich daardoor zekerder voelen, krijgen we meer vragen en opmerkingen over arbeidsomstandigheden.
Als we op bouwplaatsen komen dan zien we vaak dat ook de werknemers nog veel te leren hebben. Soms wordt er willens en wetens onveilig, of ongezond,
gewerkt. Een voorbeeld daarvan zijn de straatmakers, die niet of nauwelijks de moeite nemen om zichzelf te beschermen bij het zagen van beton. Of de werknemers die, ondanks dat er een kraan draait op een werk, geen helm dragen. Gelukkig wordt die groep wel steeds kleiner. Het lijkt erop dat vooral veel oudere werknemers in de loop van de jaren gaan inzien dat het belangrijk kan zijn om even stil te staan bij je eigen veiligheid/gezondheid.
Er zijn echter ook zaken die werkgevers op orde moeten hebben. Ik noem de personenlift. Die moet er zijn als de hoogste verdiepingsvloer op vijftien meter of hoger ligt (niet zijnde het dak). Dat voorkomt dat werknemers met hun hele hebben en houden de hele dag trap moeten lopen. Deze regel lijkt bij werkgevers steeds minder bekend te zijn. Of heeft het te maken met de kosten van het plaatsen van een personenlift? Ik hoop het eerste, want dat maakt de discussie met een bedrijf eenvoudiger. Geld is nooit een goede raadgever geweest.
In de regio Zuidwest gaan we in kaart brengen hoe het ervoor staat met de arbeidsomstandigheden. Er is een vragenlijst opgesteld. De busploegen en promotiemedewerkers gaan/zijn daarmee op pad. De lijst wordt ingevuld aan de hand van kleine individuele gesprekjes met de werknemers op de bouwplaatsen.
Door het stellen van vragen hopen we ook een aantal regels rondom arbeidsomstandigheden bekender te maken bij onze eigen achterban; de regels rondom de personenlift zijn daar een voorbeeld van.
De resultaten van de vragenlijsten worden gebruikt om een nalevingscampagne op te zetten. Daarover later meer.
Hans Crombeen
Het voltooien van de verleden tijd
Het gebeurt niet vaak dat we nog echt ouderwets vakmanschap kunnen zien. Onderstaande foto is gemaakt
in een museum: Saint Fagans National History Museum in Cardiff Wales.
Deze foto toont ons St. Teilo’s Church oftewel de kerk van Sint Teilo. Origineel in de 13e eeuw gebouwd in Llandeilo Tal-y-bont in het westen van Wales. De kerk is afgebroken en wordt nu in het museum weer opgebouwd en ondertussen gerestaureerd. Niet alle originele onderdelen zijn er nog. Maar wat ontbreekt, wordt met de oude gereedschappen en methoden gerestaureerd. De schilder die hier een deel van de kansel aan het versieren is, gebruikt dus de oude materialen. Bijvoorbeeld lapis lazuli voor de mooie blauwe kleur, maar ook indigo en de purperslak voor het purper; dit dier is nu beschermd dus het is erg zeldzaam, alleen dode dieren mogen worden gebruikt. Maar er wordt geen enkele kunstmatige toevoeging gebruikt. Ik heb er met mijn neus bovenop gestaan en - hoewel het niet lekker ruikt - is het toch heel anders dan de andere verf die we kennen. De trap waarop de man aan het werk was, deed me wel even kijken, maar het werk is afgeschermd. De kleuren zijn ook heel anders dan die uit de potten van Sikkens of Sigma. Deze man is met nog één collega in dienst van het museum en zij zijn daar het jaar rond bezig. Normaal met onderhoud, maar een klus als deze noemde ook hij heel speciaal. In oktober zal de kerk weer officieel worden geopend. Dan moet het hele restauratiekarwei klaar zijn en er is nog een hoop te doen. Een jaarmodel kennen ze in Saint Fagans niet, ze werken immers het hele jaar rond. Wel is zowat iedereen lid van de vakbond, ook in een museum als dit. En dat is iets wat bij ons vaak niet het geval is.
Bij deze ook de oproep om, als je tijdens je vakantie een collega in het buitenland ontmoet en je ziet iets wat we in ons land niet direct zien, maak er ook eens een foto van!
Henny de Roos
Belangstellende leden op stap met deskundige leden?
Nederland kent:
1. tal van bijzondere bouwwerken die de moeite van een bezoek waard zijn;
2. mensen die werkzaam zijn of waren in de bouw- en houtsector en daarin geïnteresseerd zijn;
3. genoeg deskundige werknemers die bij de bouw ervan betrokken zijn (geweest) en er dus goed over kunnen vertellen.
FNV Bouw is bij uitstek de organisatie om die objecten en mensen bij elkaar te brengen. Onder de leden van de bond bevinden zich immers zowel de geïnteresseerden als de deskundigen. Het moet mogelijk zijn om uitstapjes te organiseren naar bijzondere bruggen, tunnels en gebouwen voor belangstellende leden onder leiding van deskundige leden.
Slavenarbeid in West-Europa
Op 1 en 2 juni hield FNV Bouw zijn jaarlijkse jaarvergadering. Er stonden veel punten op de agenda, van de spannende verkiezingen voor de functies van algemeen secretaris en penningmeester tot de afsluiting op zaterdag waar het project Kolega weer voor een jaar wordt voortgezet. Maar wat de meeste indruk op ondergetekende heeft gemaakt, was de inleiding van een Duitse collega: Agnes Jarzyna van het EVW (opgericht door IG BAU), een
bond die de mobiele werknemers moet vertegenwoordigen. Het EVW richt zich op mensen die steeds tijdelijk op een bepaalde plek werken en dan weer vertrekken. Wander Arbeiter dus; hier vallen veel van de werknemers uit Midden- en Oost-Europa onder. Zij zoeken vooral in de weekeinden en de avonden de mensen op, omdat de werkgevers niet bepaald dol zijn op vakbonden. Het EVW wil intensief samenwerken met de vakbonden in de verschillende landen. Waar de leden zich ook bevinden, er is één internationaal nummer waarop ze hun bond altijd kunnen bereiken. En het EVW is al hard nodig geweest. Onlangs nog bij het asbestvrij maken van een schip dat - als het goed is - in de loop der tijd zal afmeren in Rotterdam, maar dan moet het wel asbestvrij zijn. Inspecteurs die het schip bezochten, zijn zich letterlijk rot geschrokken van de situatie. En in die situatie waren mensen zonder enige vorm van bescherming aan het werk. Zelfs geen mondkapje hadden ze terwijl er volop in rondvliegend asbest werd gewerkt. Het EVW heeft dit een halt toegeroepen, de politiek er ook bij gehaald (die Grünen) en de mensen zijn nu onder veilige arbeidsomstandigheden bezig. Letterlijk slavenarbeid. Met de excessen die we hier op een aantal plekken hebben aangetroffen, wordt het EVW dagelijks geconfronteerd: bizarre leef- en woonomstandigheden. Werknemers die verplicht moeten huren van de werkgever en veel kwijt zijn voor vervoer terwijl dat vervolgens niets voorstelt. Af en toe wisten de bondsraadsleden en toehoorders niet wat ze hoorden. Er is nog veel werk te doen voor het EVW: echt vakbondswerk, uitgaande van solidariteit. De bondsraadsleden waren erg enthousiast. Verder hebben we nog nieuwe statuten aangenomen, is de notitie over de toekomst van de A-lijn deels aangepast en aangenomen. En voor de nieuwsgierigen: Annemarie Snels is onze nieuwe penningmeester en met een ruime tweederde meerderheid werd Ruud Baars herkozen als algemeen secretaris.
Henny de Roos