Elke dag in de regio!
Kameraden?
Kameraden?
Het is weer eens zover. We liggen overhoop met een kabinet. Verderop in deze ZWI kunnen jullie lezen waarom, voor zover je dat niet al wist. Bij het overhoop liggen horen vergaderingen met leden en kaderleden. Als je dat in Rotterdam doet dan hoort daar ook nog een ander fenomeen bij. De zogenaamde ‘vrienden’ aan de deur. Echte kameraden. Andere personen of instellingen die ook ‘iets’ hebben tegen de regering.
De SP doet het vaak. Ze hebben een uitgebreid netwerk van kaderleden, die trouw voor de ingang een pamflet komen uitdelen. Uiteraard wordt er goed voor ze gezorgd en de koffie is er ook voor hen. Ze zorgen toch met hun aanwezigheid voor zo’n lekker actiesfeertje. Zo van “Wij zijn tegen, jullie zijn tegen, laten we allemaal tegen zijn!”. Als ze er niet staan dan ga je je toch afvragen of je onderwerp wel serieus genoeg is. De laatste keer stonden ze er ook. Een beetje minder duidelijk dan. Het uitgereikte pamflet is dit keer van een groepering instellingen die zichzelf Stop Oorlog noemt. De SP is een van de organisaties waarmee wordt samengewerkt. Ik vermoed ook dat de grafische ontwerper van de SP betrokken is bij de folder. Een mooi doel, dus krijgen ze ook dit keer weer koffie. Zelfs nog met melk en suiker als dat gewenst wordt.
Maar er stond ook een ander organisatie voor de deur. “Offensief, voor strijd, solidariteit en socialisme. Nederlandse sectie van het C.W.I. Comite voor een Arbeidersinternationale”, zo staat het op het uitgereikte pamflet. De kop van het pamflet roept dat Prinsjesdag actiedag moet zijn en dat er NEE gezegd moet worden tegen de afbraak van het ontslagrecht! Die hebben het goed begrepen, denk ik nog in al mijn onschuld. Ze voegen er ook nog aan toe dat Balkenende 4 weg moet. Mensen die mij kennen, weten dat mij dat na aan het hart ligt. Ik ben al bijna op weg naar de banketbakker om ze te kunnen fêteren als mijn oog valt op de rest van de tekst. Ik schijn als ‘gehoorzame vakbondsbureaucraat’ de verworvenheden van de welvaartsstaat af te breken. Zo had ik het zelf nog niet bedacht. Maar het wordt erger voor me. “Door de ideologische zwakte en openlijke steun voor de neoliberale agenda van onze leiding (de vakbondsbureaucratie) worden we opgezadeld met het ene rotte compromis na het andere”. Wat begon als een steunbetuiging voor de te volgen strategie eindigt dan toch wat minder enthousiast. Dat gebak heb ik maar laten zitten.
Zin om te reageren? Mail me op . en je krijgt de hele tekst gemaild. Leuke reacties plaatsen we in de volgende ZWI!
Hans Crombeen