/vrijwilligers

vrijwilligerswerk -

Parijs

Eens per jaar stuurt de FNV Bouw een bus met gepokt en gemazelde kaderleden en partners richting Parijs. De regio bestuurders selecteren over het land die vrijwilligers die van wegen vele verdiensten in hun ogen het extra pleziertje gegund krijgen. Maar dat ik mee mocht dat geloofde ik niet

image

Jaren terug kreeg ik al eens een uitnodiging, maar wegens lichamelijke instabiliteit zegde ik toen af. Medio oktober viel de uitnodiging opnieuw bij mij in de deur, het zal wel. Maar toch, begin december papieren van Kras op deurmat, ik werd gelovig. Het werd ook tijd dat ik er in geloofde want het was gepland op 12-13-14 december.

Twaalf december.Om 5.15uur ging onze wekker en om 7.50uur stapten we in de trein richting Utrecht. Twee treinen te vroeg, want de NS is zelfs niet te vertrouwen als je hem ziet.
Maar wonderwel de NS reed op tijd dat betekende dus een half uurtje opfrissen op station Lunetten te Utrecht, waar we precies op tijd op de bus stapten.
Van daar vertrokken we onderleiding van chauffeur Bota met snor van ongeveer een meter en vriendelijke board stewardess, chauffeuse, Caroline naar Breda, ons andere opstappunt. In Breda zou de ploeg compleet zijn, maar helaas een echtpaar ontbrak, ze waren na een half uur extra wachten en ook telefonisch niet te traceren. Helaas het zal zijn oorzaak hebben, maar misschien krijgen ze nog eens een kans.

Ingrid Palada, onze BOBO tijdens onze tour, hakte de knoop door, we vertrokken. Ongeveer veertig mensen in een bussie, met bakker de baksteen Bota aan het roer, ging het richting Parijs. Van al die mensen kende ik er zeker twee, maar ja bouwvolk het klikte en we werden al gauw een familie. Natuurlijk werkte hier ook de twee uurlijkse stops aan mee waar iedereen aan zijn behoefte kon voldoen en ook het eten en drinken was goed voorzien.

In Parijs ja je komt aan maar geen mens weet wanneer, inchecken en op naar het diner. Zelfs in het hotel hadden ze rekening met ons gehouden wij hadden een tussendeur naar onze buren.Het diner was goed, alleen Hollandse koffie bestellen in Frankrijk is hilarisch en drijft de obers tot wanhoop. We waren lauf. 

Maar naar een goede nachtrust en een stevig ontbijt trokken we de volgende dag met de bus door Parijs. Bezienswaardigheden te over: de Eiffeltoren, de Notre Dame, de Arc de Triomphe, het Louvre, de Opera, enz, enz.
’s Middags een rondvaart over de Seine, indrukwekkend waren de vele mooie bruggen en gebouwen. We hebben menig plaatje geschoten.

Om ongeveer drie uur werden we in het winkelhart van Parijs afgezet, wij vertrokken snel naar Printemps een van de duurste warenhuizen van Parijs, waar wij ons gedroegen als echte Hollanders. (Wel kijken niet kopen). Dit is wel logisch als je beseft dat je er nog geen stel sokken, of slip kunt kopen beneden de paar honderd euro.

Dat het er wel meer niet met hun prijzen eens waren bleek, toen ik twee dagen later thuis was en over het nieuws hoorde dat ze er zes bommen zonder ontsteking gevonden hadden. Wij hebben meerdere bezichtigen gedaan op het laatst was zelfs religie niet belangrijk, als het maar warm en droog was.
Na het diner ’s avonds maakten we een lichttour door de stad: kerstverlichting, prachtige etalages, reclames, de Eiffeltoren, het verkeer. Na dit alles zochten we vermoeid maar voldaan ons bed op.

Zondag morgen na het ontbijt bezochten we de Sacre Coeur en het Montmartre. Als afsluiter een bezoek aan een vlooien markt en als je dan een tijd afspreekt om te vertrekken dan zijn er altijd wel een paar de weg kwijt ik kon Ingrid nog bijna horen zeggen: “ Bota nog een rondje we gaan” en toen waren ze er.
Op naar huis, het werd tijd, in het zonnige zuiden van af Parijs licht inmiddels van 10 tot wel 30 cm sneeuw.
Na in Zundert nog een heerlijk gezamenlijk afscheid diner genoten te hebben gingen wij groepsgewijs uit elkaar. Wij zullen dit als een heel leuke herinnering bewaren. (JJM. Schilder) 

08-01-09 • Janna Mud • vrijwilligerswerk • reageren • link • printversie