/jong

mijn maat en ik

portrettenserie

In the picture

Tom Schuurman over het stukadoorsvak:

‘Ik merkte gelijk dat ik er feeling voor had’

Hij weet hoe anders het voelt. Ergens mee bezig zijn waar je weinig mee hebt of werk doen dat je met plezier doet. Tom Schuurman (20) uit Zandvoort kwam er op tijd achter. Meubelmaker moest hij niet worden, ‘want alles gaat bijna machinaal en daar is geen lol aan’. Hij werd stukadoor. “Ik vind het een prachtvak.”

Dat vroege opstaan, daar was Tom Schuurman snel aan gewend. “Ik zet de wekker om tien over vijf en kan meerijden met een collega die ook in Zandvoort woont. Het bedrijf waar ik werk, zit in Heiloo en meestal zijn we zo tussen half zeven en zeven op de plek waar we moeten werken. Maar ik zit hier wel weer om kwart voor vier ’s middags op de bank. Dus dat is ook lekker. Ik zou het niet anders willen, moet alleen zorgen dat ik een beetje op tijd ’s avonds naar bed ga.”

Hoe kwam je erachter dat je stukadoor wilde worden?
“Ik deed de opleiding voor meubelmaker, maar dat viel zwaar tegen. Ik vond het eigenlijk drie keer niks. Vooral omdat we alleen maar machinaal bezig waren. Terwijl ik nou juist zo graag echt iets met mijn handen doe. Ik voelde geen enkele passie bij wat ik deed en zag mezelf dat werk niet mijn hele leven doen. Op een gegeven moment kon ik een weekje mee met een vriend van mijn stiefvader, die stukadoor is. Ik vond het meteen hartstikke leuk, mocht ook van alles doen. Ik merkte gelijk dat ik er feeling voor had. Het leukste vind ik dat je echt iets af kan maken, dat je mooi werk aflevert waar mensen blij mee zijn. Ik probeer ook altijd zo schoon mogelijk te werken. Alles goed afplakken, de randjes netjes afwerken en ook alles weer goed opruimen en schoonmaken. Stukadoors staan bekend als smerige mensen die er een bende van maken. Mijn baas vindt schoon werken erg belangrijk.”

Altijd al handig geweest?
“Ja, ik was een kind dat veel aan het knutselen en timmeren was en later natuurlijk sleutelen aan mijn brommer. Mijn tweelingbroer Nick kan goed leren, maar mij gaat het wat moeilijker af. Laat mij maar iets doen met mijn handen.”

Wel eens jaloers op je broer?
Eigenlijk niet. Ach, ik ben het gewend. Bovendien, ik ben weer goed in andere dingen.
Mijn broer hoeft iets maar één keer te lezen en hij weet het, terwijl ik na drie keer lezen nog moeite heb. Het kost bij mij gewoon meer tijd. En dan lukt het uiteindelijk ook. Ik ga nu nog één keer in de week naar school, want ik ben bezig met de tweejarige vervolgopleiding voor stukadoors, de gezelopleiding. Dat kost mij soms wel moeite. Dat vroege opstaan, vijf dagen hard werken, naar school en ik heb ook nog een vriendin. Soms denk ik: ik kap ermee, ik heb er geen zin meer in. Aan de andere kant valt er nog veel te leren waar ik later dan weer verder mee kan komen. Over twee jaar zou ik nog twee jaar verder kunnen leren voor restauratiestukadoor. Dat lijkt me mooi werk, maar geen idee of ik het dan nog kan opbrengen om langer naar school te gaan. Ik zie het wel. Voorlopig zet ik maar even door. Anders springt mijn moeder gelijk op mijn nek. Mijn broer deed de opleiding voor architect en liep stage bij Cees Dam, een van de bekendste architecten van Nederland. Inmiddels is hij gestopt. Dat vind ik wel zonde, maar aan de andere kant: het is zijn keuze. Hij wilde liever gaan werken en vond al die theorie in zijn opleiding niet leuk meer. Nu werkt hij bij een vloerverwijderaar.”

Wat zijn de leuke en minder leuke klussen op je werk?
“Het liefst werk ik bij particulieren met een collega. Lekker rustig en gezellig. Al is het ook heel hard werken, hoor. Want het is toch altijd een race tegen de klok. Minder leuke klussen zijn de grotere klussen op de bouw. Dan lopen er constant mensen om je heen en dan zit je tijdens de pauzes in zo’n keet met al die bouwvakkers. En daar zitten veel aso’s tussen! Iedereen een grote bek, boeren, flauwe grappen. Nee, daar voel ik me niet echt thuis tussen.”

Je bent net lid geworden van FNV Bouw. Waarom eigenlijk?
“Een leraar op school had het erover. Dat het best handig is om lid te zijn van de bond. Je weet maar nooit of je ze nog een keer nodig hebt. ”

Het werk is fysiek best zwaar. Heb je nog energie over voor andere dingen?
“Ja, in het weekend lekker stappen natuurlijk. Meestal gaan we uit met een groep vrienden, vrijdag en zaterdag. In de zomer is er veel te doen hier in Zandvoort, in de winter is het een vreselijk gat. Dan valt er helemaal niets te beleven. Maar hier in de buurt, in Uitgeest en Vogelezang, zijn nog wel wat leuke tenten, waar we meestal afspreken. Dat is altijd heel gezellig. Lekker met z’n allen uit je dak gaan. Nee, aan pillen slikken doe ik niet en een drinker ben ik al helemaal niet. Na vijf biertjes ben ik dronken, dus meestal drink ik er een paar en dan is het mooi. Ik kan mij prima vermaken zonder. In de zomer ontmoeten we elkaar vaak op het strand tussen strandtent veertien en zestien. Wij zijn hier allemaal opgegroeid met het strand en het is heel leuk als je dan het strand oploopt om allemaal handen omhoog te zien gaan. Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit uit Zandvoort weg ga. Natuurlijk, je wordt in de zomer gek van al die mensen en de files. We kunnen in het weekend ons eigen dorp niet meer in of uit. Je kunt je kont er dan niet meer keren. Maar hier voel ik me wel thuis. Op mijn werk noemen ze me altijd ‘beachboy’. Als ik dan voor het eerst weer op het strand ben geweest en ze mijn bruine kop zien, dan moet ik dat de hele dag horen.”

Hoe zie je de toekomst?
“Uiteindelijk zou ik wel voor mezelf willen beginnen. Nu nog niet, maar als ik nog wat meer ervaring heb. Ik ken wel veel jongens die dat doen, ook van mijn leeftijd. Maar er komt nogal wat bij kijken en daar heb ik nog geen zin in. Eerst die opleiding afronden en dan zien we wel verder. Uiteindelijk verdien ik dan wel minstens drie keer zoveel als nu. En dat is ook leuk, toch?”

Mandy Beekman

In the picture

Bouwkampioen over de Worldskills in mei:
‘Ik ga voor goud. Zeker weten!’

Je moet hem niet vastbinden op een stoel of dag in dag uit met dezelfde mensen hetzelfde werk laten doen. Daar wordt hij knettergek van. Tegelzetter Nicky van Minderhout (19) uit het Brabantse Den Dungen heeft afwisseling en uitdaging nodig. Hij vertegenwoordigt, als beste tegelzetter van Nederland, ons land bij de ‘Worldskills’, de internationale beroepenwedstrijd die in mei in Finland wordt gehouden. “Ik vind het een hele eer om mee te doen.”

Hele artikel...

Een bijzondere job

Wie? Michel Kuiper (28) uit Frederiksoord (boven Meppel).
Wat doet hij? “Ik ben betontimmerman bij een bedrijf dat grote betonconstructies maakt voor weg- en waterbouwprojecten.”
Mooi werk? “Die voldoening die je voelt er een gave vorm uit de bekisting tevoorschijn komt, is moeilijk met iets anders te vergelijken.”
Bijzondere klus? “De constructie van een viaduct over de A-30 was een prachtig project. De pijlers stonden volgens berekening een aantal graden uit het lood en schuin. Toen kwamen ze de prefab liggers erop leggen. Het paste precies!”
Minder leuke kanten? “Wij werken altijd buiten. Bij regen is dat soms balen. De regenoveralls houden een bui wel tegen, maar je wordt van binnenuit nat van het zweet. Je moet dan ook steeds opletten dat het elektrische gereedschap op tijd droog staat.”
Betontimmerman voor het leven? “Ik zou niet weten waarom niet. Als ik mijn gezondheid in de gaten blijf houden bij het tillen van zwaar materiaal en bij het sjouwen door de bagger, dan heb ik een mooi vak.”

Een bijzondere job

Wie? Dennis Timmer (25) uit Nijmegen.
Wat doet hij? “Ik ben parketlegger. Zes jaar geleden ben ik het vak ingerold via iemand van mijn voetbalteam. De winkel waar ik als verkoper werkte, ging failliet en toen kon ik bij hem in het bedrijf werken. Van de oudere collega’s heb ik het vak geleerd.”
Mooi werk? “Als ik na een klus de deur bij mensen dichttrek, zijn ze tevreden. Als het goed is, laat je iets moois achter.”
Bijzondere klus? “Ik heb de vloer gelegd in de Euromast, die door Jan des Bouvrie is ingericht. Amerikaans Noten. Een heel donkere houtsoort. Je moet ervan houden, maar het past daar goed.”
Minder leuke kanten? “Bij het repareren van een vloer kunnen de spijkertjes in het parket omhoog komen. Die moet je een voor een weer vastzetten. Op veertig vierkante meter vloer zitten algauw 7.500 spijkertjes. Daar ben je een hele dag mee bezig.”
Parketlegger voor het leven? “Ik hoop het, want dit werk vind ik echt schitterend. Nadeel is dat je hele dag op je knieën zit. Ik ga door zolang het kan. Als het lichamelijk niet meer gaat, kan ik altijd nog als verkoper de houthandel in. Ik weet ten slotte alles van houtsoorten.”

Het jongste kaderlid van FNV Bouw.

In the picture

De Amsterdammer Silvy van de Wijngaard (17) is het jongste kaderlid van FNV Bouw. Hij ziet het niet zitten dat een ‘club van oudere mannen’ in zijn bond beslist over wat goed is voor jongeren.“Jongeren weten misschien minder, maar hebben wel hun eigen ervaringen”, vindt hij.