/jong

Stukadoor John Rietkerken begon voor zichzelf

Eigen baas

Het was eigenlijk zo gepiept. John Rietkerken stapte naar de Kamer van Koophandel, vulde eens een formuliertje in en hij was eigen baas. Zo is het ongeveer gegaan toen hij een klein jaar geleden besloot om voor zichzelf te beginnen. De 22-jarige stukadoor uit Leiden had er genoeg van nog langer voor een ander te werken. Hij wilde op eigen benen staan. “Ik dacht: wat mijn baas kan, kan ik ook.” Dus schafte hij een mooie, nieuwe bestelbus aan, plakte zijn naam erop en ging als zelfstandige aan de slag.

Het kan gek lopen. Geen haar op het kortgeschoren hoofd van John Rietkerken die er, toen hij in 1998 net van school was, over peinsde om ooit zelf een zaak te beginnen. “Oh nee, dat leek me helemaal niets”, zegt hij met een vette Leidse tongval. “Ik hoorde bij mijn baas de telefoon wel twintig keer per dag overgaan. Vreselijk leek me dat.” Nu zes jaar later is alles anders. John heeft zijn eigen stukadoorsbedrijf. Of beter: is zijn eigen stukadoorsbedrijf, want hij doet het allemaal in zijn eentje. “Tja, je wordt ouder, wilt toch een stap verder, zoekt een nieuwe uitdaging”, verdedigt hij lachend deze wonderbaarlijke omslag in zijn leven.

Oké, een mens kan veranderen. Waarom ben je voor jezelf begonnen?
“Ik had het wel gezien bij mijn baas. Sowieso om voor een baas te werken. Het liep niet zo lekker meer in het bedrijf. Er was even een hoop gezeur. Verschillende jongens bij mij op het werk hadden al gezegd dat ze voor zichzelf wilden beginnen. ‘Waarom doe jij dat ook niet?’, vroegen ze aan mij. Ik dacht: ‘Ja, waarom eigenlijk niet?’ Zo is het balletje gaan rollen.”

Hoe heb je het aangepakt?
“Nou, ik heb me dus laten registreren bij de Kamer van Koophandel, die bus gekocht, een mengkuip, dat soort dingen. Een van de belangrijkste dingen is eigenlijk dat je zorgt dat je al een klantenkringetje hebt. Je moet van tevoren echt werk klaar hebben staan, zodat je gelijk kunt beginnen. Niet een bedrijf opstarten en dan vervolgens nog werk moeten zoeken. Dat schiet natuurlijk niet op. Een maat van me werkt al drie jaar voor zichzelf. Hij heeft me geholpen. Nam me mee naar klussen. Als hij werd ingehuurd door een aannemer, regelde hij dat ik daar ook aan de slag kon. Zo gebeurt dat eigenlijk nog steeds vaak. Ik heb laatst ook een advertentie gezet in de Gouden Gids. En verder is het vooral een kwestie van mond-tot-mondreclame. De beste reclame. Als je goed werk aflevert, weten de mensen je te vinden.”

Valt het je mee of tegen?
“Het valt me tot nu toe niet tegen. Het gaat me allemaal nog best af. Ik heb er in ieder geval geen moment spijt van, als je dat bedoelt. Ik heb heel weinig zorgen, want die neemt mijn zus allemaal weg. Met haar heb ik echt geluk. Zij is assistent-accountant, doet alle administratie: rekeningen, belastingen. Dat scheelt een hoop, want anders moet ik een dure boekhouder inhuren. Nee, ik heb het getroffen. Ik hoef alleen maar te ‘smeren’, zij regelt de rest.”

Wat doe je om jezelf te beschermen tegen bijvoorbeeld ‘foute’ klanten? Er is een aparte vereniging voor zelfstandigen zonder personeel, FNV ZBo.
“Ja, daar zit ik bij. Eigenlijk nog maar twee maanden. Er belde iemand van die club. Die vertelde me dat ze je kunnen helpen als iemand niet wil betalen of dat soort dingen. Het leek me daarom wel zo handig om lid te worden.”

Je maakt in je eentje vast hele lange dagen.
“Ja soms wel. Als klussen af moeten, ga ik uiteraard langer door. Of werk ik in het weekeinde. Je wilt de klant toch tevreden houden. Aan de andere kant was ik vroeger, toen ik nog bij een baas zat, ook wel eens ’s avonds met een klusje bezig. Ik hou nu genoeg tijd over, kan drie keer in de week naar de sportschool. En in de zomer veel karpervissen, mijn grote hobby. Dat moet je jezelf ook gunnen. Je kunt niet alleen werken. Dat hou je twee jaar vol.”

Wat is jou grote kracht? Waarom moeten mensen jou aannemen?
“Ik werk heel erg netjes. Mensen zeggen wel eens over stukadoors: ‘Daar komen de varkens’. Maar, dat gaat niet over mij. Als ik klaar ben, kijken ze er altijd weer van op. Voor mij is het echt een uitdaging. Sta ik voor zo’n kale muur. Die ziet er dan echt niet uit. En dan is het de kunst om het keurig netjes op te leveren. Dat je weggaat en denkt: ‘Zo dat ziet er weer strak uit’.”

Je mag nu lekker al je geld in je eigen zak steken.
“Ja, maar je wordt er geen miljonair van hoor. Ik verdien nu zeker een lekker centje, hou wel meer over dan vroeger. En als je een grote klus voor jezelf hebt, is het geld helemaal voor jou. Maar, als een aannemer je inhuurt, gaat er toch weer een deel naar de baas toe. En het is nu ook vrij rustig. De economie is even niet zo best. Alleen de grote bedrijven komen om in het werk. Als je ziet wat een enorme klussen die krijgen. Mijn oude baas; wat daar allemaal aan geld binnenkomt, dat wil je niet weten. Maar ach, je moet klein beginnen. Ik ben net bezig.”

Tot slot: de toekomst. Hoe ziet die er voor jou uit?
“Ik ga voorlopig mooi door zo. Een groot bedrijf met veel personeel hoef ik niet. Dat zie ik niet zitten. Dat brengt allemaal maar zorgen met zich mee. Nee, ik blijf lekker in mijn eentje.”

Peter te Lintel Hekkert
Foto’s Chris Pennarts

Pagina 1 van 1

Niet te vinden?

Zoek in /spijkerhard

Recent

Rubriek

Selecteer

Syndicatie

DezeSite

/jong

Stukadoor John Rietkerken begon voor zichzelf

Kijken