/jong

In the picture

“Bij mannen weet je gewoon beter wat je aan ze hebt”
Het is een beetje de omgekeerde wereld bij haar en haar vriend. Hij werkt ook in de bouw, maar op kantoor en komt ’s avonds in keurige kleding thuis. Zij staat op de werkvloer en keert ‘s avonds in haar minder ‘keurige’ werkkloffie huiswaarts. Jessica van der Hoorn (24) werkt in de interieurbouw. “Ik moet er niet aan denken om de hele dag tussen vier muren te zitten.”

Werken in de interieurbouw, hoe is dat?
“Heel leuk. Ik kan hier genoeg in kwijt. De behoefte om met mijn handen te werken, om mijn creativiteit kwijt te kunnen en om afwisselend werk te doen. Ik zit hier wel op mijn plek. Het leuke van het bedrijf waar ik nu werk, is dat we alles zelf doen met een kleine ploeg mensen. We maken meubels voor bijvoorbeeld verzorgingstehuizen en hotels. Keukens, kasten en balies. Van de uitdraai met de bouwtekening tot het wegbrengen en het installeren, we zijn van begin tot eind met het product bezig. Als ik alleen maar één onderdeeltje zou maken, zou het mij waarschijnlijk snel vervelen. Het geeft gewoon voldoening als je ziet waar het terecht komt en wie er plezier van zal hebben.”

Hoe kom je als jonge meid in dit vak terecht?
“Ik was een jaar of zestien en zat op het toenmalige vbo en kon kiezen uit vier richtingen: bouw, elektro, metaal en de verzorging. Metaal en elektro vielen af. Ook voor de verzorging voelde ik niet veel. Ik had niet het idee dat ik daar mijn creativiteit in kwijt kon en bovendien kozen er alleen maar meiden voor. Het sprak mij niet aan om alleen maar tussen de meiden te zitten. Bovendien was in die tijd dat woonprogramma op tv heel populair, daar keek ik altijd naar. En zo kwam ik op het idee om richting bouw te gaan. Ik kwam in een klas terecht met vier meiden en de rest jongens. Dat was wel uitzonderlijk. Want meestal zit je als meisje alleen of met z’n tweeën tussen de jongens. Later toen ik de vervolgopleiding interieurbouw en meubelmakerij deed, was ik wel weer de enige meid. Ik heb daar altijd prima mee om kunnen gaan.”

En hoe bevalt het werken in de mannenwereld van de bouw?
“Eigenlijk nog steeds heel goed. Op de één of de andere manier heb ik altijd beter overweg gekund met mannen dan met vrouwen. Ik weet niet goed wat dat is. Bij mannen weet je gewoon beter wat je aan ze hebt, ik voel me veiliger bij ze. Vrouwen kunnen zo krengig zijn. Ik werk nu in een ploegje van zes mensen, en heb nog één vrouwelijke collega. Af en toe moeten we nog erg lachen om de reacties als we wel eens samen op pad gaan om dingen weg te brengen. Dan zie je mensen wel heel raar kijken als er twee van die jonge meiden binnen komen, met een keuken en die vervolgens ook gaan installeren. Op dat soort momenten merk je dan dat mensen daar verbaasd over zijn en ons niet verwachten. Op de werkvloer voelen wij ons niet anders dan andere collega’s. Met de typische mannengrappen doen wij net zo hard mee.”

Je woont nog bij je ouders. Geen behoefte aan een eigen plek?
“O jawel, hoor. En de plannen zijn er ook wel om uiteindelijk samen te gaan wonen met mijn vriend. We kennen elkaar nu drie jaar, dus dat is wel een logische stap. We zijn druk aan het sparen. Maar het heeft natuurlijk ook nog veel voordelen om thuis te wonen. Ik sta vroeg om, doe fysiek ook best pittig werk en dan is het heel prettig als er voor je gekookt wordt en thuis te komen in een huis waar ik niet zoveel meer hoef te doen. We zijn anderhalf jaar geleden verhuisd naar dit huis en ik heb nu een grotere kamer. Dat is fijn. En sinds mijn zus uit huis is, heb ik ook wat meer ruimte. Maar af en toe mis ik het gewoon om dingen zelf te doen.”

Omschrijf jezelf eens kort maar krachtig?
“Ik ben vrolijk, creatief en behulpzaam.”

Wat doe je na een week hard werken het liefst?
“Ik woon in Noord-Holland en daar groei je op met de kermis. Als het kermis is, dan is het één groot, gezellig en sociaal gebeuren. Net zoiets als carnaval in het zuiden. Op de kermis of in de kroegen rond de kermis ontmoet je elkaar, je oude vrienden, ga je lekker dansen en kletsen. Zien en gezien worden, lol maken. Ik heb mijn vriend ook op de kermis ontmoet. En als kind werden mijn zus en ik door mijn vader altijd meegesleept naar kermissen. Het is ons met de paplepel ingegoten. Als er ergens in de buurt kermis is, moet ik er heen.”

Waarom ben je eigenlijk lid van de bond?
“Leek me wel handig, voor het geval je in de problemen komt. Dan kan je tenminste ergens steun vragen. En ik heb mijn belastingpapieren een aantal keren door de bond laten invullen. Het blad lees ik altijd wel of blader ik even door. Ik wil gewoon weten wat er allemaal speelt in de bouw.”

Ben je bezig met de toekomst?
“Eigenlijk niet zo. Nou ja, we willen ergens de komende twee jaar gaan samenwonen. Dat zal de eerste nieuwe stap worden. En op het gebied van werk? Ach, dat kan nog alle kanten op. Ik vind het heel belangrijk dat de sfeer goed is, dat is bijna net zo belangrijk als het soort werk. Ik heb een tijdje bij een bedrijf gewerkt waar orgels worden gebouwd en gerestaureerd. Dat vond ik erg mooi werk en daar heb ik erg veel geleerd: solderen, tin gieten, leer snijden voor de balgjes, echt ambachtelijk werk. Ik heb daar anderhalf jaar gezeten, maar toen de opdrachten minder werden hadden ze geen werk meer voor mij. Jammer, want ik had graag willen blijven. Wie weet komt er in de toekomst weer een plek voor mij vrij.”

Mandy Beekman
Foto’s Chris Pennarts

Pagina 1 van 1

Niet te vinden?

Zoek in /spijkerhard

Recent

Rubriek

Selecteer

Syndicatie

DezeSite

/jong

In the picture

Kijken