/Afdeling

Van de redactie.

“Helaas” is het jaar 2010 alweer bijna voorbij, een jaar met hoogte punten maar ook diepe dalen.
Laat ik maar met het diepte punt beginnen, we zijn “Helaas” weer geen wereldkampioen voetbal geworden, maar dat is nog niet het slimste, het vertoonde spel was niet om aan te zien, “Helaas”! Bert van Marwijk kan wat mij betreft, zijn plein in Deventer wel vergeten, maar “Helaas” het gaat wel door!

Ik weet dat slimste niet echt ABN is, maar dat woord kwam dit jaar langs op TV Gelderland. Een docent, van oorsprong Hagenees, had een baan gekregen in het oosten van het land. Een leerling die het aardig verprutst had werd door hem toegesproken met de woorden dat het niet slim was, niet wetend dat dit in het dialect “Helaas” iets anders betekent dan in ABN.

Een dieptepunt in onze afdeling is het uiteen vallen van de Seniorencommissie.
Zowel Gé Grootoonk als Wim en Rie Wijnhoud hebben wegens ziekte hun activiteiten voor onze senioren “Helaas”  moeten staken.
Aan jaren lange inzet voor onze senioren is abrupt een einde gekomen en wij, Bestuur en Kader, willen hen vanaf deze plaats bedanken voor deze geweldige inzet.

Wat nu verder? “Helaas” de Senioren zonder bestuur, maar zoals zo vaak, is de redding ook nu weer nabij.
Wim en Willy Ribbink zullen de organisatie van zowel de Bingo als de jaarlijkse Boerenkoolmiddag op zich nemen.
De Kaartmiddagen worden net als voorgaande jaren verzorgd door Wim Gerdingh en Mientje de Vries, dus de senioren kunnen voorlopig in 2011 gelukkig verder met hun activiteiten.

Wie dit, sinds de zomervakantie niet kan, is onze Voorzitter en Penningmeester Dick Wakkermans. Wegens ziekte heeft Dick “Helaas” het afdelingswerk eerder moeten beëindigen dan gepland. Officieel is hij bij de jaarvergadering van 2011 niet herkiesbaar en stopt hij als Bestuurder van onze afdeling. Het blijkt dat je niet alles kunt plannen, maar het belangrijkste is en blijft de gezondheid, dus Dick van harte beterschap gewenst.

Wie “Helaas” ook niet herkiesbaar is in 2011, is Joop Sterling onze Secretaris.
Doordat Dick en Joop stoppen met afdelingswerk raakt de afdeling Deventer “Helaas” (be)stuurloos en is het de vraag of er nog bestaansrecht voor de afdeling is. Ik weet ook niet hoe het regiobestuur hier tegenover staat, een afdeling met alleen hulp Sinterklazen lijkt me ook geen goede zaak en een herhaaldelijke oproep voor nieuwe bestuursleden heeft al jaren niets uitgehaald.

2011 Wordt dus een belangrijk jaar, en misschien wel het jaar wat “Helaas” een einde betekent van een Bondsbolwerk van het eerste uur, om precies te zijn 118 jaar en daarmee één van de oudste afdelingen.
Het woord is aan de leden, willen we doorgaan met het belangrijke werk voor de afdeling, of trekken we de stekker er voorgoed uit.
Kom dus in april/mei naar de jaarvergadering als de afdeling U lief is, en beslist mee over de toekomst van ons allemaal, de afdeling Deventer.

Het eerste wat ik zag toen de bus het station opdraaide waren jouw kleine handen, platgedrukt tegen de bewasemde ruit. De deur ging open en je kwam naar buiten, zittend op de arm van je vader. Je moeder volgde, je zusje, nog een broertje. Met een brede glimlach stelde ik me voor. Martha van VVN, een toverwoord. Behulpzaam nam ik tassen aan, vuilniszakken en een driewieler. De chauffeur keek ongeduldig door zijn spiegel.

“Come with me.” Ik loodste de familie in mijn auto. De bagage paste net in de achterbak. “It is not far, we will be home very soon.” De vrouw knikte me vriendelijk toe. Zou ze me begrepen hebben? Ik vroeg het me af terwijl ik me concentreerde op de weg. Ik was moe. De hele dag bezig geweest in het huis wat de gemeente voor deze familie beschikbaar had gesteld, in afwachting van een verblijfsvergunning. Morgen was het Kerstavond, dus had ik de ijskast extra gevuld. En uiteindelijk, na lang overwegen, toch een kerstboom gehaald. Deze stond, met de lichtjes brandend, te wachten op de familie. Na hun vlucht uit Afghanistan en opvang in een asielzoekerscentrum leek het me een vriendelijk onthaal. Ondanks de westerse traditie.
Nog net één parkeerplaats in de straat. Ik draaide in en stopte de motor. “We are home.” Verwachtingsvolle ogen van de kinderen. We stapten uit en ik liep voorop naar de voordeur. Door de gordijnen voelde ik de kerstboom ‘welkom’ uitstralen. Aarzelend stapte de familie binnen. Keek om zich heen. Woonkamer, keuken, gang.
De kinderen holden de trap op naar boven. Riepen voor mij onverstaanbare woorden. Moeder maakte een van de tassen open en stopte etenswaar in de ijskast. Ik zette thee, maakte lampen aan, wees op de televisie. Het meisje drukte deze meteen aan en kroop op de bank. Het geluid van een of ander programma vulde de kamer. Onze conversatie bleef beperkt. Maar toen we aan de eettafel zaten met kopjes en koek had ik sterk de indruk dat iedereen blij was. Inmiddels was het gaan schemeren. Ik dacht aan mijn eigen kinderen thuis, de boodschappen die ik nog moest doen.
Aan de vader des huize overhandigde ik de sleutelbos, een enveloppe met zakgeld voor de eerste dagen en een welkomst brochure van onze stad.
“Take your rest now,” zei ik. “Tomorrow I come back. Then I will tell you the programm of the coming days.”
Ik schoof mijn stoel naar achteren. De hele familie stond op. Ik drukte iedereen de hand. “Thank you. Thank you. You are welcome. Till tomorrow.”
Even later stond ik buiten. Thuis kookte ik snel een maaltijd. Met man en kinderen genoten we, eenmaal aan tafel, van de kerstsfeer in onze woonkamer.

De volgende dag besloot ik te voet naar de familie te gaan. Het sneeuwde zachtjes en ik trok mijn hoofd diep in mijn schouders. Voor hun huis hield ik mijn stappen in. De gordijnen waren voor alle ramen gesloten. Vaag schemerde licht achter de voordeur.
In de voortuin stond mijn kerstboom. Compleet met lampjes en ballen.

Een werkgever is niet verplicht zich te houden aan het gegeven advies, maar kan in overleg met de werknemers (ondernemingsraad) afwijkende afspraken maken.
Deze adviesdata zijn vastgesteld door de werkgevers-organisaties.
De bonden zijn niet meer bij deze afspraken betrokken.
Wel bestaat er het recht voor een werknemer om in de zomer
3 aaneengesloten weken vakantie op te nemen.

De bouwvak indeling per regio 2011:

Bouwvak Regio Noord:
Groningen, Friesland, Drente, Overijssel, Noord-Holland, Flevoland met uitzondering van: Zeewolde, Gelderland: Hattem. Utrecht: Eemnes en Loosdrecht.

Bouwvak Regio Midden:
Zuid-Holland, Utrecht met uitzondering van Eemnes en Loosdrecht, Noord-Brabant: Werkendam, Woudrichem, Flevoland: Zeewolde, Gelderland: Aalten, Apeldoorn, Barneveld, Bergh, Berkeiland, Brummen, Buren, Culemborg, Dinxperlo, Doetinchem, Echteld, Ede, Elburg, Epe, Ermelo, Geldermalsen, Gorssel, Groenlo, Harderwijk, Heerde, Hengelo GLD, Hoevelaken, Hummelo en Keppel, Kesteren, Lichtenvoorde, Lienden, Lingewaal, Lochem, Maurik, Neerijnen, Nijkerk, Nunspeet, Oldebroek, Oude IJsselstreek, Putten, Scherpenzeel, Steenderen, Tiel, Voorst, Vorden, Wageningen, Warnsveld, Wehl, Winterswijk,
Zelhem, Zutphen.

Bouwvak Regio Zuid:
Zeeland, Limburg, Noord-Brabant met uitzondering van Werkendam en Woudrichem, Gelderland: Ammerzoden, Angerlo, Arnhem, Bemmel, Beuningen, Brakel, Didam, Dodewaard, Doesburg, Druten, Duiven, Groesbeek, Hedel, Heerewaarden, Heumen, Kerkwijk, Maasdriel, Millingen aan de Rijn, Nijmegen, Overbetuwe, Renkum, Rheden, Rozendaal, Rijnwaarden, Ubbergen, Valburg, Westervoort, West Maas en Waal, Wijchen, Zaltbommel, Zevenaar.

De werkgroep heeft zijn huiswerk voor 2011 weer gedaan en vermeld hierbij de data’s van onze Bingomiddagen. Evenals vorig jaar betreft dit het eerste deel van het seizoen.
   

De klaverjascompetitie gaat ook weer beginnen.
Elke dinsdagmiddag komen de kaarten op tafel.
Voor de ‘Jokeraars’ is een tafel beschikbaar!.
Wij hopen dan weer iedereen te begroeten op het bekende adres: Speelpark ‘De Driehoek’ Dr.Fadrhoncpark 1.

Iets over oud en nieuw

Heel vroeger kende men in ons land drieërlei Nieuwjaar. In de eerste plaats 1 januari of jaarsdag, dat al van oudsher een heidense feestdag was, die met veel drukte, lawaai en overmatig eten en drinken werd gevierd. Deze wijze van feestvieren hinderde ten zeerste de eerste geloofspredikers. Eligius en Bonifacius trokken er hevig tegen ten velde. Om in de toestand verbetering te brengen, liet men het kerkelijke jaar beginnen op 25 december, maar het bleef zonder resultaat. Jaarsdag bleef gevierd op de oude wijze; 25 december was dus de eerste dag van het kerkelijk jaar. Maar bovendien kende men nog het burgerlijk jaar, dat met Pasen begon en in gebruik was aan het Franse en Engelse hof, bij de hertog van Brabant en de graven van Vlaanderen en Holland en de hofstijl heette. De eerste januari was van de drie echter de oud Germaanse feestdag en die dag is gehandhaafd gebleven sinds Requesens op 16 juni 1575 een bevelschrift uitvaardigde, dat het burgerlijk jaar moest beginnen op 1 januari. Of de Germanen de nieuwjaarsviering hebben overgenomen van de Romeinen, die de dag herdachten met grote feesten en het geven van geschenken, is niet met zekerheid te zeggen. Stellig is het, dat de nieuwjaarsdag behoorde tot het joelfeest. Joelfeest was het winterfeest der oude Germanen na de kortste dag ter ere van Julvatter, de god van de vrolijkheid. Dit feest duurde van 25 december tot 6 januari. De drie eerste dagen benevens jaarsdag en dertiendag - 6 januari - waren de vijf grootste feestdagen in dat tijdperk. En de gebruiken op oudejaarsavond, oudejaarsnacht en nieuwjaarsdag herinneren sterk aan alle gebruiken van het joelfeest. Het lawaai dat de oude heidenen maakten om de boze demonen te verjagen, vinden we nog terug in het klokluiden en in het schieten en het vuurwerk in oudejaarsnacht. Noemt men het nu een vreugdeschot ter begroeting van het nieuwe jaar, het gebruik gaat terug tot de voor-christelijke tijd. In het decreet van Eligius wordt ook verboden het bakken van koeken die de vorm van mens of dier hebben. Deze oorspronkelijke offerkoeken vinden we niet zozeer meer terug op Nieuwjaar als wel op 5 december. In Groningen worden in deze tijd nog vierkante koeken verkocht, die de naam dragen van oude wijven, dus die in hun naam nog aan het oude offer doen denken. De duivekater in de Zaanstreek herinnert daar ook aan. Het zingen gedurende de oudejaarsnacht was vroeger een algemene gewoonte. Maar al die gebruiken zijn langzamerhand door kerkeraden en stadsbesturen verboden. In België en in Brabant en Limburg was het nog gebruik dat de kinderen langs de huizen gingen zingen en geen enkele bakker werd overgeslagen. Er wordt nog wel steeds oliebollen gebakken en allerlei lekkere hapjes bereid, ook is er in overvloed drank aanwezig zodat Oudejaarsavond ook voor ons een heel bijzondere avond is gebleven.

• Startpagina Deventer